Alweer niet buitenom, September 2007 Het verslag van een stalen zeiljachtje wat onderhanden wordt genomen door een Watersport Novice Alweer niet buitenom, September 2007. In de 3de week van september 2007 kreeg ik een telefoontje van Sander dat hij een Bavaria 37 van Lemmer naar St. Annaland moest overvaren en hij wilde buitenom. Zijn vrouw zou ook meevaren. Of ik er wat voor voelde om deze tocht mee te varen. Uiteraard. Vreemde vragen kan iemand toch stellen. De geplande route liep van Lemmer, richting Lelystad, langs Amsterdam en via het Noordzeekanaal bij IJmuiden de Noordzee op om bij De Roompot weer naar binnen te gaan en via de Oosterschelde naar St. Annaland te varen. Super plan, super ervaring! En.... zoals elke keer, ook nu weer, de boot was volledig ingericht met alle benodigde veiligheidsvoorzieningen aanwezig, catering en mijn zeilpak lag ook al weer klaar. Zaterdag de 22ste september. De dag voor vertrek ben ik alvast naar Lemmer afgereisd om de nacht aan boord van de Bavaria door te brengen. Zondag 23ste september. ‘s Middags om een uur of 12:00 de trossen losgegooid. Vanuit Lemmer door de Prinses Margrietsluis het IJsselmeer op. Wind stond er niet, dus weer niet zeilen. Daarom tot de Houtribsluizen bij Lelystad op de motor gevaren. Deze sluizen waren tot op heden voor mij onbekend. Prima, was weer eens wat anders. Het beloofde weer een mooie trip te worden. Na de passage passeerden wij  de Bataviawerf. Schitterend om de Batavia ook eens vanaf het water te kunnen bewonderen. De Batavia is vernoemd naar zijn historische voorganger die in Amsterdam werd gebouwd in 1627 voor de VOC. Het schip vertrok op 29 oktober 1628 voor zijn eerste reis met 332 opvarenden aan boord, onder commando van opperkoopman Francisco Pelsaert. Zijn bestemming was Batavia op Java. De Batavia is echter op zijn eerste reis op een rif voor Australië vergaan. Van alle opvarenden verdronken er 40 in de branding. De overlevenden slaagden er in om een eilandje te bereiken. Hier was echter geen water en voedsel te vinden. Daarom is het gezelschap in een grote sloep van de Batavia gestapt en hebben in deze open sloep de ca. 1000 zeemijlen afgelegd naar Java. Nog steeds geen wind, dus nog geen zeil gehesen en op de motor verder gevaren tot in de haven van de Blocq van Kuffeler, bij Almere Buiten. Hier staat het gelijknamige dieselgemaal vernoemd naar dr. ir. V.J.P. de Blocq van Kuffeler (1878-1963), die belangrijk werk verrichtte ten aanzien van de Zuiderzeewerken. Dit gemaal is in zijn soort van opvoerhoogte en capaciteit één van de grootste ter wereld. Doordat het gemaal in de dijk zelf is opgenomen en deel uitmaakt van de Zuiderzeewerken is er een extra veiligheid ingebouwd in de vorm van terugslagkleppen. Dit mechanisme verhindert dat het water dat van het Markermeer wordt verpompt weer via dezelfde weg terug stroomt. Het gemaal is op 18 oktober 1967 door de toenmalige koningin Juliana geopend. In de jachthaven hebben we het anker uitgegooid om hier de nacht door te brengen. Maandag 24ste september. Net voor zonsopgang rond half zeven was iedereen alweer uit de veren. Sander had erg slecht geslapen omdat zijn matras in de loop van de nacht drijfnat was geworden. Het bleek dat de drukleiding van het warmwater lek was en door een minuscuul klein gaatje in de slang werd de matras van onderen besproeid. We waren van plan om deze dag naar Beverwijk te varen. Aldaar aangekomen maar eens bekijken hoe we met een noodreparatie het lek konden dichten. Voor nu het warmwater maar afgesloten. Vluchtig ontbeten om daarna het anker te lichten. Eindelijk, het waaide stevig en ook nog uit een gunstige hoek, dus geen excuses meer om eens niet te gaan zeilen. Geweldig! Voor negen uur hadden we het eiland Pampus, op het IJ meer al voor de boeg liggen na een geweldig tochtje zeilen. Gewoon super, daar doen we het voor. We zijn even boven Pampus langs gegaan om zo door te varen over het Buiten IJ. Hier was het weer gedaan met de pret, zeilen moesten worden gestreken. Hoe dan ook dat afgelopen stuk zeilen pakt niemand je meer af. Even een tijdje liggen wachten op opening van de Schellingwouderbrug. Vlak achter de Schellingwouderbrug liggen de Oranjesluizen. Hier ook even een klein oponthoud maar ging verder erg voorspoedig. Na passage varen we verder op de motor richting Amsterdam. Al snel zitten we ter hoogte van het Centraal Station. Druk scheepvaart verkeer. Opvallend zijn de enorme snelheidsverschillen tussen de verschillende vaartuigen. Na de passage van de verschillende Amsterdamsehavens varen we het Noordzeekanaal op. Hier passeren we de Velsertunnel, het aquaduct over de A9 om daarna rechtsaf te gaan langs Velsen De Pijp in te varen richting Beverwijk. Hier hebben we de boot aan de Nieuwe Kade afgemeerd. Niet de mooiste plek die we tot op heden gezien hebben. Na wat te hebben gegeten zijn we op zoek gegaan naar een gereedschap speciaalzaak om gewoon eens wat rond te snuffelen en zo ideeën op te doen om het lek te repareren. Al zoekend en dwalend door de stad hebben Sander en ik nog eens heel uitdrukkelijk afgesproken dat elke tocht zoveel als mogelijk een instructie tocht zal en zou worden. Met andere woorden, ik behoorde niet tot de inventaris van de boot en ik was niet zijn eigendom.   De oplossing voor de lekkage was vrij simpel van opzet. Ducttape met daaroverheen enkele slangen klemmetjes. Werkte prima en de gehele verdere trip hebben we geen drup lekkage meer gehad. Ik verheugde mij enorm op de volgende dag om bij IJmuiden de Noordzee op te varen. Het echte open water op! Echter......halverwege de avond kwam een telefoontje vanuit Zeeland van EnjoySailing of wij bereid waren om iemand te begeleiden tijdens de staande Mastroute door Haarlem. De huurder van de boot lag voor de jachthaven van Spaarndam. Niets aan te doen, jammer van de Noordzee maar nog een keertje door Haarlem is ook niets mis mee. Afgesproken om de volgende ochtend zo vroeg mogelijk Beverwijk te verlaten om zo onze collega’s watersporters op te vangen. Redelijk goed geslapen al was het behoorlijk lawaaiig zo in de stad. Dinsdag de 25ste september. Zoals afgesproken al vrij vroeg Beverwijk verlaten en om 04:30 uur lagen we al voor de Brug van Buitenhuizen en om 07:00 uur lagen we afgemeerd naast onze collega’s. Voor het losgooien nog even gecontroleerd of er iets van lekkage was te zien, geen enkel probleem. Na nog even gezamenlijk een koffie te hebben gedronken zijn we in konvooi de Noorder Buiten Spaarne afgevaren richting Haarlem. Als eerste van de negen te passeren bruggen komen we de Waarderbrug tegen. Bij de Havendienst de doorvaart voor twee boten betaald om meteen daarna nummer twee van de negen bruggen te passeren, de Prinsenbrug. Aangekomen bij de derde van negen bruggen, de Spoorbrug, even moeten wachten op de passage van een trein. Tussen de Spoorbrug en de volgende brug komen we De Adriaan Molen weer tegen. Brug nummer vier is de Catharijnebrug. Hier hebben we heel even moeten wachten op de brugwachter. Deze moet namelijk op zijn fiets van de ene naar de volgende brug fietsen. Met andere woorden hij fietst mee in konvooi. Brug nummer vijf is de schitterende dubbele ophaalbrug, de Gravenstenenbrug. Schitterend om zo door Haarlem te varen. De zon erbij met schitterende luchten, fantastisch mooi ook al ben ik niet een echt stadsmens. Brug nummer 6, een draaibrug, de Melkbrug werd ook zonder oponthoud gepasseerd. In konvooi varen we verder door het centrum van Haarlem, blijft mooi. De Langebrug is nummer 7 in het rijtje van negen. De één na laatste van de negen bruggen door Haarlem is de brug in de N205, de Buitenrustbrug. 720 Meter verderop ligt de laatste brug, brug nummer 9, de Schouwbroekerbrug. Ondertussen was de bewolking verder dichtgetrokken en begon het te regenen. De Spaarne langzaam afvarende, denkend aan de roeivereniging, komen we bij de T-splitsing van de Ringvaart rond de Haarlemmermeer. Hier gingen we rechtsaf, in de regen, langs het Cruqiusgemaal. Iets verderop komen we natgeregend de Cruquiusbrug tegen. De ringvaart volgend komen we de Bennebroekerbrug tegen. Hier maar heel even de boot gaande moeten houden voordat wij konden passeren. De volgende brug, de Hillegommerbrug, begon al te draaien met onze nadering en de Elsbroekerbrug was al volledig geopend bij nadering. De Lisserbrug stond ook al op groen. De passage van al deze bruggen ging wel in een heel rap tempo. Het weer was ondertussen ook een ietsje opgeklaard. Het was weer droog. Voor de Verkeers- en Spoorbrug bij Sassenheim een behoorlijke tijd moet wachten op opening. Was niet erg om even op temperatuur te komen en even een bakkie doen. Heeft ook zo zijn charme. Na deze passage is het links aanhouden langs Buiten Kaag richting Nieuwe Wetering met de gelijknamige brug. Na passage van deze bruggen komen we het aquaduct over de A4 tegen. Hier waren ze volop bezig met werkzaamheden. Voor ons was het de ultieme test of de kiel nog stevig onder de boot was bevestigd. Onze collega’s hadden, met iets minder diepgang, totaal geen erg in dat wij met een bijna tanden door de lip situatie zaten. De volgende brug was de Oude Weteringenbrug. Hierna meteen rechtsaf de Oude Wetering op, die overgaat in het Braassemermeer. Het meer overstekende moeten we links aanhouden om zo de Woudwetering in te varen. Halverwege komen we Woubrugge tegen met de Woubrugsebrug. Al doorvarende komen we de ‘s- Molenaarsbrug tegen. Na passage gingen we linksaf Alphen aan den Rijn door. In Alphen aan den Rijn komen we  de volgende bruggen tegen: Albert Schweizerbrug, Koningin Julianabrug, Alphense brug in de regen, en voor ons de laatste brug van Alphen aan den Rijn, de Swaenwijkbrug. Alphen aan den Rijn in de regen achter ons latend gingen we rechtsaf de Gouwe op. Hier komen we de Hefbrug Gouwesluis tegen. Vlak daarachter ligt de Spoordraaibrug te Gouwsluis. Al doorvarende was het inmiddels gestopt met regenen en naderden we de Hefbrug Boskoop. Deze passage ging zonder enige vertraging. Na Boskoop kwamen we door Waddinxveen met een identieke hefbrug. De volgende brug was de Coenecoopbrug. Hier heel even moeten wachten op een beroepsvaarder. De eerstvolgende hindernis waren de beide spoorbruggen bij Gouda. Hier hebben we geruime tijd liggen wachten. Tijd genoeg om gezamenlijk even een bakkie te doen met onze mede kajuitzeiljachtmotorboot vaarders. Na de passage van de beide bruggen besloten we om aan te meren voor de nacht. Woensdag 26ste september ‘s Morgensvroeg voor 06:00 uur waren we al weer klaar voor vertrek. Dit ivm de planning om  de Spoorbrug bij Dordrecht te halen. Anders verloren wij een hele dag. Om 07:10 uur draaide de Koningin Julianasluis al voor ons en voeren we de IJssel op. Na een klein anderhalf uur varen lagen we voor de Algerasluis bij Krimpen a.d. IJssel.  Vanaf de Hollandsche IJssel hielden we links aan om de Lek op te draaien. De Lek volgen we maar een klein stukje om bij Krimpen aan de Lek rechtsaf de Noord op te draaien. Ook de Noord zakken we af met een stevige dot gas erop.  Gezien de ‘haast’ die we hadden kon ik het zeilen voor vandaag wel vergeten. Jammer maar is niet anders. Eén uur en achtentwintig minuten na de passage van de Algerasluizen lagen we al voor de Verkeersbrug Alblasserdam. Als we nu nog even maximaal gas geven op de beide Volvo Penta’s moest het theoretisch mogelijk zijn om de opening van 10:00 uur bij Dordrecht te halen. Met het naderen van de brug stond deze al open. Uiteindelijk hebben we het op het nippertje gehaald. Om 20 minuten over 10 racen wij tussen de pijlers door en kon het gas er weer van af. Op normale kruissnelheid gingen we de Dordtse Kil af. Ook het Hollands Diep ging probleemloos onder droge omstandigheden met normale snelheid. Rond één uur ‘s middags lagen we in de Volkeraksluizen om daarna het Volkerak af te kunnen varen. Omstandigheden waren goed echter er werd besloten om ook dit laatste stukje op de motor te varen. Om kwart over drie waren we de Krammersluizen ook al gepasseerd. Twee uurtjes later lagen de beide Bavaria’s keurig en veilig afgemeerd in hun thuishaven St. Annaland aan de steiger van EnjoySailing en zat ook deze opdracht voor Sander er weer op. Wat mijzelf betreft, ik heb weer nieuwe ervaringen opgedaan ondanks het feit dat ik niet Buitenom ben gegaan. De sluis bij Lelystad was nieuw, ook de maximale snelheid van de Bavaria op de motor is bekend. Schitterend gezeild op het Markermeer, dat was fantastisch. Sander had al enige tijd geleden afgesproken met een collega zeiler van EnjoySailing om hem instructie te geven met alle facetten die bij een zeil overtocht naar Ramsgate hoorden. Gezien het feit dat het Buitenom nu niet was doorgegaan was ik van harte uitgenodigd om ook deze instructietocht mee te zeilen als leerling zeezeiler. SUPER!!