Ophalen ooZoo, Augustus 2007 Het verslag van een stalen zeiljachtje wat onderhanden wordt genomen door een Watersport Novice Ophalen ooZoo, Augustus 2007. Het is mooi om uitgenodigd te worden om mee te kunnen zeilen met derden. Echter we zijn dan volledig afhankelijk van de goodwill van derden. Daarbij wil je ook wel eens eigen baas zijn. Dus..... op zoek naar een eigen zeiljacht(-je). In Lemmer vonden we een stalen zeiljachtje van het type Vanguard I. Op de één of andere manier had deze boot wel wat en deze boot straalde een bepaalde zeewaardigheid uit. Na de nodige onderhandelingen en uitwisselingen van verschillende ruilmiddelen was de boot van ons. We spraken af om de boot zo spoedig mogelijk op te halen. Dan sta je ineens voor het feit van ja wat nu... We wilden sowieso het interieur onder handen nemen. Buitenom zag de boot er redelijk uit. Drachten was de aangewezen plaats om vanuit onze woonplaats heen en weer te pendelen tijdens de restauratie. Op zoek naar een scheepswerf waar we de boot konden opknappen en waar ze geen bezwaar hadden tegen zelfwerkzaamheden. Scheepswerf Bolt zag geen bezwaren, zolang ik maar geen werkzaamheden verrichtte als er andere boten in de buurt lagen ivm besmettingsgevaar met rondvliegend stof en slijpsel en milieu eisen. De dag dat wij de boot gingen halen hadden mijn vrouw en mijn oudste zoon al een afspraak staan om een paar dagen in Ierland bij kennissen door te brengen. Mijn jongste zoon en ik samen op pad om de boot vanuit Lemmer naar Drachten te varen. Theoretisch makkelijk in één dag te doen. Maar dat hebben we uiteraard niet gedaan. Het feest zolang mogelijk rekken. Dag 1, 8 augustus 2007. Met de auto naar Lemmer met slaapzakken, toiletartikelen en een koelbox vol etenswaren. Verder de nodige flessen mineraalwater en een jerrycan gewoon leidingwater. Tevens een jerrycan met benzine en het nodige gereedschap voor het onvoorziene onderweg. In Lemmer aangekomen hebben we de boot zo goed en zo kwaad mogelijk ingericht. De benzine tank gevuld met wat wij bij ons hadden en de motorolie nagekeken. Na de laatste instructies te hebben ontvangen van de ex- eigenaar zijn we van wal gegaan. Motor liep goed. Wauw dat was wel even anders. Een stalen zeiljachtje, langkieler aangedreven door een buitenboordmotor, sturend met een helmstok. Eerst maar eens op open water wat manoeuvres uitgevoerd om enige feeling te krijgen. Uiteindelijk viel het niet tegen maar vergeet achteruitvaren met deze boot. En afremmen met de motor heeft ook weinig effect. M.a.w. de oplossing is goed anticiperen denk ik. Ook nu alles op de motor gevaren. Het was erg druk op het water. Het eerste gedeelte van de route was al bekend. Het Prinses Margrietkanaal afvarend om daarna de grote Brekken in één rechte lijn over te steken. Machtig gevoel om met je zoon op eigen kiel te varen. Er gaat een gezegde rond dat het eerste jaar de boot met de schipper vaart, het tweede jaar vaar je samen en het derde jaar vaart de schipper met de boot. Na de Brekken te zijn overgestoken kwamen we de eerste brug tegen. De Spannenbrug. Voor de brug lagen al wat boten te wachten op opening. Nog niet helemaal vertrouwd met alle manoeuvres geprobeert om het zo uit te kienen dat de brug open was en dat wij mee konden liften met de al wachtende schepen zonder al te moeilijk moeten doen met aanleggen enz. Pff... gelukt dat viel niet tegen. De eerste hindernis zonder problemen genomen. Het prinses Margrietkanaal verder volgend kom je op een gegeven moment op “De Kûfurd”. Hier was wat meer speelruimte om even wat uit te proberen. M.a.w. even spelen met de boot. Uiteindelijk de tocht voortzettende kwamen we bij de Uitwellingerga brug onder de A7 door. Hier heel even moeten wachten. Al met al viel het aanleggen niet tegen. Ging eigenlijk best wel goed. Na het passeren zaten we al vrij snel op het Sneekermeer. Ten noorden van het Sneekermeer moesten we eerst Terherne passeren. We vonden het niet erg om het Sneekemeer achter ons te laten. Verschrikkelijk wat een drukte. Dit had niets te maken met rustzoekende watersporters. Dit was één grote sociale gemeenschap die juist elkaars gezelschap opzochten. Nee dit was niets voor ons. Achteraf hoorden we dat we de drukste dag van het jaar hadden uitgezocht om het Sneekermeer te passeren. Het was Sneekweek. Al met al begon het wel steeds later op de dag te worden. Onderweg was het schitterend. Het werd ook steeds rustiger op het water. Schitterende luchten met in de verte een voorbij drijvende bui. Prachtig. Al kaart lezend leek ons het beste om de Aldskou brug te passeren om daarna een aanlegplaats voor de nacht op te zoeken. Na de brugpassage was er een uitgelezen plaats voor ons om aan te leggen en de nacht door te brengen. Niet druk, plaats genoeg. De boot aangelegd en onze eerste echte volledige maaltijd aan boord van eigen boot gebruikt. Wat wil je nog meer. Kon niet beter. Na een tijdje kwam de bodem van de koelbox in zicht. Toen maar de slaapzakken opgezocht want na verloop van tijd werd het toch wel wat fris. Dag 2, 9 augustus 2007. ‘s Morgens ontbeten met uitzicht op de Aldskou brug. We wilden de opening van 08:50 uur van de spoorbrug Grou naast de A32 meenemen. Mooi op tijd vertrokken. Veel te mooi op tijd vertrokken want we waren er veel te vroeg. Het vertrek ging ook veel voorspoediger als dat we hadden gedacht. We werden al, professionals. Het werd erg saai maar ook de passage van de spoorbrug verliep probleemloos. Het is en blijft fantastisch om zo met je zoon en eigen boot rond te kunnen toeren. Na de passage van het aquaduct het Pikmeer overgestoken. Het was onderweg een stuk rustiger als de dag ervoor. Wel zo plezierig voor ons. Na de passage van het Biggemeer hebben we gekozen om via de Alde Faenen te varen. In het verleden hadden we een paar keer een roeibootje gehuurd bij Earnewoude. Nu grepen wij onze kans om deze route te varen met eigen boot in plaats van een gehuurde roeiboot. Het Prinses Margrietkanaal verlatende gingen we de Folkertssloot in om zo door te varen in de richting Alde Feanen. Daarna stuurboord uit de Fokkesloot in, overgaand in de Kruisdobbe. Allemaal bekend terrein. De Kruisdobbe loopt over in de Hooidamsloot, met de gelijknamige brug, de Hooidamsbrug. Hier hebben we even aangelegd om wat te eten en even een bakkie te doen. Na de passage van de Hooidamsbrug is het meteen links aanhouden richting Drachten. Jammer maar ‘t einde van de tocht kwam al snel in zicht. We hadden ons doel probleemloos en met heel veel plezier bereikt. Bij de scheepswerf Bolt aangekomen hebben we de boot aangemeerd. Afspraak gemaakt om de volgende dag langs te komen om dan de verschillende opties te bespreken. Mijn ouders hebben ons opgehaald en ons naar Lemmer gebracht om aldaar onze auto weer op te pikken. Samen, mijn zoon en ik, zijn daarna heel voldaan naar huis gereden. We hebben beide genoten van het varen met eigen boot. Het ging allemaal boven verwachting en al heel snel voelden wij ons thuis in onze eigen ooZoo.